Splitboarden op de Großglockner

Splitboarden op de Großglockner stond al een hele lange tijd op mijn lijstje. In de afgelopen jaren heb ik het meerdere keren geprobeerd, maar er was altijd iets dat ons tegen hield. Meestal was dat het weer of gebrek aan tijd. Dit jaar was het dus tijd voor een nieuwe poging. Rens de Wild, Tim Vanhoutteghem, Roy Mosterd en Phil Wilkinson sloten zich ook aan.

Stephan Verheij en Rens de Wild kijken naar de Großglockner. (Pic: Tim Vanhoutteghem) Großglockner in de winter (Pic: Stephan Verheij) Rens de Wild, Roy Mosterd, Stephan Verheij en Phil Wilkinson op weg naar de Stüdlhütte. (Pic: Tim Vanhoutteghem)

Stüdlhütte

De makkelijkste route is via de Stüdlhütte, beginnend op de parkeerplaats van het Lucknerhaus. De winterhut is ideaal. Het heeft een houtoven, voldoende bedden en dekens en midden in de winter is er bijna nooit iemand. De eerste dag vertrokken we richting de hut en de route is vrij eenvoudig, zonder grote obstakels. De grotere uitdaging is op de tweede dag.

Splitboarden naar de Stüdlhütte (Pic: Roy Mosterd) Winter hut van de Stüdlhütte (Pic: Roy Mosterd) Winter hut van de Stüdlhütte 's nachts (Pic: Tim Vanhoutteghem) Stüdlhütte onder een sterrenhemel. (Pic: Tim Vanhoutteghem) Roy Mosterd en Stephan Verheij in de Stüdlhütte (Pic: Tim Vanhoutteghem)

Splitboarden op de Großglockner

We vertrokken vroeg in de ochtend rond een uurtje of zes. Dat betekent dat we in het donker vertrekken, maar daardoor veel tijd hebben om foto’s te maken en te filmen. Het eerste gedeelte naar de gletsjer is een traverse in iets steiler terrein. Zeker vroeg in de ochtend kan het flink ijzig zijn en zijn crampons voor je splitboard geen slecht idee. Als we dan bij de Ködnitzkees uitkomen is het een stuk makkelijker splitten. Hoe verder je de gletsjer op komt, des te steiler wordt het. Uiteindelijk bereiken we de klettersteig naar de Adlersruhe. Daar aangekomen op 3541m heb je een prachtig uitzicht over de omgeving.

Voorbereiden voor de klettersteig naar de Adlersruhe op de Großglockner (Pic: Roy Mosterd) Stephan Verheij en Rens de Wild bij de Großglockner (Pic: Roy Mosterd) Stephan Verheij en Roy Mosterd bereiden zich voor op de gletsjer (Pic: Tim Vanhoutteghem) Tim Vanhoutteghem, Roy Mosterd, Phil Wilkinson en Rens de Wild splitboarden op de Großglockner (Pic: Stephan Verheij) Stephan Verheij splitboarden Großglockner bij zonsopgang. (Pic: Tim Vanhoutteghem) Rens de Wild, Roy Mosterd en Phil Wilkinson op de klettersteig naar de Adlersruhe

Het laatste stuk

Het kan erg druk zijn op de hoogste berg van Oostenrijk. In de winter zijn het meestal maar 10-50 mensen die omhoog gaan, maar in de zomer zijn er vaak honderden mensen die de top van de Großglockner proberen te bereiken. Vanaf de Adlersruhe volgen we de rug tot aan Glocknerleitl, het punt waar we moeten beginnen met bootpacken. Een steil couloir leidt ons naar een volgende rug waar we onze weg naar de Kleinglockner op 3770m vervolgen. Dit is een goed moment om het touw tevoorschijn te halen, als je je niet heel zeker voelt. Om bij de Großglockner op 3798m te komen, moeten we eerst nog een stuk naar beneden klauteren om vervolgens het laatste steilere gedeelte naar de top te klimmen.

Splitboarden Großglockner (Pic: Roy Mosterd) Tim Vanhoutteghem op de Kleinglockner (Pic: Stephan Verheij) Stephan Verheij op Kleinglockner (Pic: Tim Vanhoutteghem) Stephan Verheij op de top van de Großglockner. (Pic: Tim Vanhoutteghem)

Snowboarding down Großglockner

Splitboarden op de Großglockner, betekent dat we ook weer naar beneden kunnen rijden! Als de sneeuwomstandigheden goed zijn, dan is het mogelijk om vanaf de Kleinglockner af te dalen, al is het eerste stuk dan redelijk heftig. De betere optie is om vanaf het glocknerleitl af te dalen, een stuk onder de Kleinglockner. De afdaling is fantastisch. Het begint met een steil couloir, ook al is de sneeuw hier vaak erg slecht. Daarna volg je de rug tot net voor de Erzherzog Johann hut, hier is aan de rechterkant een doorgang naar de Ködnitzkees. Op de gletsjer blijf je aan de linkerkant en kun je een 1500hm afdalen tot net voor de Lucknerhütte. Vanaf hier is het dezelfde weg terug als dat je gekomen bent, helemaal tot aan de parkeerplaats, met minimale stukken lopen. Splitboarden op de Großglockner is zeker de moeite waard!

Weer een top minder op mijn lijst…

Stephan Verheij snowboard op Großglockner (Pic: Tim Vanhoutteghem) Snowboard Großglockner (Pic: Tim Vanhoutteghem) Stephan Verheij snowboarden Großglockner. (Pic: Tim Vanhoutteghem)

Foto’s: Roy Mosterd, Tim Vanhoutteghem, Stephan Verheij

Er verscheen ook een artikel over onze trip in het magazine van de Belgische Klim- en Bergsport Federatie (KBF) in November 2017.

KBF Magazine 2017-5

KBF Magazine 2017-5

 

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close